De Sint is weer in het land, ik kan echt genieten van deze periode. Voor de 100e keer keek ik deze week mijn all-time-favourite film ‘Alles is Liefde’ (zij: is het op?, hij: het is toch nooit op!) Hoe romantisch is dat? De schoentjes worden elke avond braaf gezet en samen zingen we elke avond wel drie liedjes, want dat helpt! Het Sinterklaas journaal is het onderwerp van gesprek op het schoolplein en thuis. Elke avond om 18.00 uur zitten we aan de buis gekluisterd. De spanning stijgt…pakjesavond nadert. Of …zoals mijn jongste dochter het noemt…’zakdag’ (persoonlijk vind ik dat dan weer iets minder gezellig klinken….)

Het mag duidelijk zijn, ik vind de Sinterklaas periode geweldig, van de intocht tot en met 5 december. Ik weet natuurlijk wel dat die goede lieve Sint helemaal niet echt bestaat, dat ik gewoon zelf alle cadeautjes (inclusief die voor mezelf moet kopen), maar ik vind het idee gewoon geweldig. Hoe mooi zou het zijn als hij echt bestond. Dit is waarschijnlijk het laatste jaar dat onze jongste dochter nog in de Sint gelooft. Dat maakt het dit jaar extra speciaal en een beetje dubbel. Dan sluiten we weer een periode af. Er kom nu al steeds meer kritische vragen; waarom wordt Sinterklaas niet meer ouder? Waarom is zijn paard hier niet en op tv wel??

Tot nu toe red ik me er prima uit, als je zelf maar gewoon een beetje in blijft geloven, helpt dat enorm.😉

Afgelopen weekend geloofde ik zelf blijkbaar iets te overtuigend in die Goede Lieve Sint. Dochterlief sprong ‘s ochtends vroeg bij ons op het bed en tetterde in mijn oor; ‘mag ik in mijn schoen kijken, mag ik in mijn schoen kijken??” Ik was acuut wakker. We hadden gezellig een filmpje gekeken de avond ervoor, wijntje erbij en zo, maar die schoen…………shit, helemaal vergeten! Ik zag de teleurstelling van de aanblik van het lege schoentje al helemaal voor me, hoe leg je dat nou uit??

Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen, Sint zou haar nooooit vergeten. Dat kon echt niet! Rennen! Probeer alleen maar eens een kind te overtuigen dat ze nog heeeel even moet wachten, dat valt dus niet mee. Met een smoes kreeg ik haar uiteindelijk toch zo ver dat ze even bij papa bleef liggen en zo kon ik snel de cadeautjes in de schoentjes doen. Toen ik boven kwam, ging ze vrolijk naar beneden, zou ze het echt niet door hebben gehad?

Pakjesavond is natuurlijk wel weer zo’n momentje die je het liefste met je gezin compleet viert en dat is altijd maar weer afwachten als thuisfront. Ik voorzag deze keer geen kink in de kabel. (stom, stom, nooit ergens zomaar vanuit gaan) Het einde van het jaar nadert, de opleidingen en oefeningen zijn wel achter de rug en de werkweken zijn de laatste tijd korter. De laatste weken is manlief namelijk steeds al op donderdagavond, soms zelfs al op woensdagavond thuis, hoe luxe is dat?

Geen vuiltje aan de lucht…ware het niet dat manlief gisteren een appje stuurde .. ja ja onverwacht wordt er toch iets van voorbereiding gepland op 5 december, het wordt een latertje en gezien de reistijd en het programma voor de volgende ochtend, lukt het dan niet om thuis te zijn op pakjesavond!

Ik was even lichtelijk, nee, eerlijk zijn, niet lichtelijk, maar gewoon vet teleurgesteld en ik vond defensie gewoon even heel erg kak.

Ik snap het echt wel hoor, je kan niet overal rekening mee houden en als het uitzendingen of oefeningen betreft, dan is het soms ook gewoon niet anders. Er is natuurlijk een veel groter belang dan dat onze papa thuis komt om Sinterklaas te vieren, maar dit stak toch wel een beetje. Ik voel me tegelijk ook wel een beetje een zeurpiet, maar toch.

Als ze dan altijd zo hard roepen dat het thuisfront zoooo belangrijk is, laat dat dan blijken. Ik hecht eerlijk gezegd niet veel waarde aan een speldje of een medaille voor de meiden na een missie. Gun ons gewoon die mooie momenten waar het wel kan.

Direct overweeg ik om alles om te gooien, maar dat blijkt qua planning van de opa’s en oma lastig. Wat nu? Ik vertik het eigenlijk ook om het op een andere dag te gaan vieren, ik vier Kerst ook niet een dag of een weekend later. Voor mij is pakjesavond op 5 december, punt. Ik had dus flink de smoor in. Rotbaan, rotafstand, verdorie.

Defensie test schijnbaar regelmatig de veerkracht van het thuisfront, deze keer ben ik dus flink gezakt voor die test. Ik baalde er gewoon zo van. Niet alleen omdat manlief er dan waarschijnlijk niet bij zou kunnen zijn, maar ook omdat ik me als gezin-van gewoon even heel erg onbelangrijk voelde. Dan is hij gewoon in Nederland en dan kan het toch nog niet? Kan daar qua planning dan niet een beetje rekening mee gehouden worden als je man een binnenslaper is?

Defensie zou defensie niet zijn als de plannen wijzigen en dan vervolgens nog een keer wijzigen. Vandaag kwam namelijk het goede nieuws. Manlief is woensdag op tijd klaar en mag de volgende dag iets later beginnen. Wat ons dus de mogelijkheid geeft om Sinterklaas samen te vieren! Paniek om niets! Heb ik me daar een nacht lang druk om zitten te maken. Even kan ik mezelf wel voor mijn kop slaan, waarom trap ik er toch altijd weer in? Ik moet het echt eens gaan onthouden, niets is zeker tot het echt zeker is als thuisfronter.

Ik ben in elk geval dankbaar en blij dat we gewoon als gezin Sinterklaas vieren dit jaar. Tenminste…als de plannen niet weer wijzigen, niet is zeker totdat……

Oh ja trouwens, voor ik het vergeet, Sinterklaas heeft nog gebeld…. Ze zoeken nog een Zeurpiet!

Iets voor mij???


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.