De rollen verschuiven, ik word weer vrouw van militair, het thuisfront

Vrouw van militair

Eens in de zoveel tijd is het weer zover. Daan gaat op oefening of uitzending naar het buitenland, wij blijven thuis. Mijn rol als moeder, vrouw van Daan en kinderfysiotherapeut i.o. verschuift. Versterkt zijn ineens mijn rollen als vrouw van militair, wij zijn het thuisfront.

Ik voel die verantwoordelijkheid elke dag van zijn afwezigheid. Met kinderen nog veel meer dan voor die tijd. In plaats van 50-50 komen alle taken nu 100% voor mijn rekening. Ik schakel door naar de zesde versnelling, geen tijd om na te denken.

Thuisfront

Het zit er weer aan te komen, mijn kinderen en ik worden weer thuisfront. Voor een dikke maand vertrekt Daan naar Amerika voor oefening. Ik ben al aan het aftellen, de rest van de familie nog niet. In mijn hoofd ben ik ook al voorbereidingen aan het treffen. Als Daan weggaat moet ik in ieder geval voor die tijd geregeld hebben: oppas, verjaardagen, werk etc. etc… Naast de praktische zaken die geregeld moeten worden spelen emoties altijd mee.

Afscheid

Als ik denk aan de dag van het afscheid krijg ik al een brok in mijn keel. De nacht ervoor slaap ik ongetwijfeld slecht, zoals altijd eigenlijk. Nog belangrijker: hoe gaan we dit vertellen aan onze dochter? De afgelopen twee jaar was ze eigenlijk te jong om er goed iets van mee te krijgen. Wel sliep Eef de eerste nachten altijd onrustig, maar hierna was het goed. Nu is de bijna 3 jaar oud en snapt het al veel beter.

‘Papa slaapt niet thuis, papa moet werken.’

Natuurlijk is Daan regelmatig een nachtje, een week of zelfs twee weken van huis. Hier draaien we inmiddels ons hand niet meer voor om. Tegen Eef zeg ik altijd dat papa niet thuis slaapt vanavond, maar dat hij moet werken. Dit werkt tot nu toe goed voor haar. Maar hoe ik deze maand weg ga vertellen, ik weet het nog niet… Voor een aftelkalender vind ik haar nog te jong, misschien toch maar mijn idee dat al jaren borrelt: de optelslinger. Elke dag dat papa weg is maken we een tekening of een knutsel, die hangen we dan aan een hele lange slinger. En als de slinger vol is: dan komt papa thuis. Dan is het feest!

 

[efb_likebox fanpage_url=”Mama-Met-Missie-378045999268039″ box_width=”250″ box_height=”” locale=”en_US” responsive=”0″ show_faces=”0″ show_stream=”0″ hide_cover=”0″ small_header=”0″ hide_cta=”0″ animate_effect=”fadeIn” ]

Dit vind je misschien ook leuk...

6 reacties

  1. Renske schreef:

    Wat een leuk idee; de optelslinger!

    • mamametmissie schreef:

      Hi Renske, dankje voor je positieve reactie! Ik ben nu al nieuwsgierig naar het eindresultaat –> keep you posted

  2. Marije schreef:

    Super positief idee, de optelslinger.

    • mamametmissie schreef:

      Hi Marije, ik probeer altijd te zoeken naar het positieve. Als ik jou een beetje inschat ben jij ook wel zo’n type 😉

  1. 22 mei 2018

    […] De rollen verschuiven, ik word weer vrouw van militair, het thuisfront […]

  2. 17 juni 2018

    […] De rollen verschuiven, ik word weer vrouw van militair, het thuisfront […]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.