Verlof is belof

“We moeten een lijst maken met dingen die ik kan doen”. Ik hoor het hem nog zeggen. Voor zijn verlof hebben we samen gekeken naar de invulling. Nu zitten we in week 2 van zijn verlof en wat is er van de lijst gedaan? Het balkon opruimen. En geloof mij, dat is niet het enige op die lijst. Eerlijk gezegd vind ik het niet zo erg. Ik had hier al rekening mee gehouden. Wel vind ik het vervelend dat mijn vooruitzicht er niet opgeruimd en netjes uitziet. Wanneer hij weg is zit ik met de half uitgezochte spullen, omdat meneer het geniale idee had alles uit te zoeken (en het vervolgens bij half werk laat). Telkens komt er wel wat tussendoor; de bus van mijn vader maken (super lief), de motor van de boot fixen (ook super lief en ook van mijn ouders), vrienden helpen met klussen (wederom lief) of toch even een kopje koffie doen bij… 

In mijn hoofd ben ik al bezig met de herorganisatie van ons huis. Daar krijg ik stress van en begin ik te mopperen. Ik merk dat ik om kleine dingen kan mopperen terwijl ik in eerste instantie helemaal niet door heb dat ik dit doe. Wanneer ik dan tot besef kom begin ik te huilen en mij te verontschuldigen. Ik wil immers niet dat deze laatste weken ongezellig of ongemakkelijk worden. Gelukkig praten wij erg veel en begrijpt hij mijn gevoel.

Ondanks alle onrust die ik voel vind ik het heerlijk hem zo bezig te zien; te zorgen voor anderen en het beste uit deze twee weken te halen. Helaas moet ik gewoon werken waardoor onze tijd samen beperkt was. Daarom maakten we elke avond speciaal! Lekker een filmpje kijken, op ons balkon zitten, spelletje spelen of gewoon heerlijk onnozel kletsen. Het eerste weekend van zijn verlof zijn wij een weekend weggegaan. Dit jaar was zijn eerst Vaderdag en ik had een leuke fietstocht uitgestippeld. Nina wilde graag bij Patrick achterop en zo gingen wij op pad. Als eerste stop stond een oorlogsmonument op de route. Ik ging navigeren, wat een hele uitdaging was. Voor mij is links en rechts al een hele opgave!

Na twee keer te stoppen om even te bekijken hoe we moesten fietsen kwamen we bij het monument. Gelukkig konden wij beiden de humor van mijn gebreken inzien. Hij vroeg wel of hij mij moest helpen maar eigenwijs als ik was wees ik dat af. Ik wilde het graag een verrassing houden, maar hij had het al weer uitgevogeld… Daarna zijn wij naar een Vondelpad geweest. Dit maal mocht hij navigeren. Wat ook niet van zijn luie dakje ging.

Nu ik er over nadenk zijn wij vaker gestopt en omgedraaid wanneer hij navigeerde dan wanneer ik dat deed! Misschien dan toch meer een talent dan een gebrek? J Nina vond het geweldig om de kikkers te zoeken en de geluiden te benoemen! Toen wij een familiefoto wilden maken is hij op één knie gegaan. Nu mag ik mijn vriend mijn verloofde noemen!!!! Wat een heerlijk gevoel en toch ook wel gek; net verloofd en een tijd van elkaar gescheiden. Nu we de tweede week in zijn gegaan moet ik ook eerlijk toegeven dat het niet heel anders voelt dan daarvoor. We hebben nu alleen extra gespreksstof.

Voor  aankomend weekend heb ik een verrassingsfeest georganiseerd voor zijn neef en hem, samen met de vrouw van zijn neef. Omdat dit voor hen (en ons) de eerste uitzending is wilden wij dit speciaal maken! De rest van het weekend gaan we lekker genieten van alle familie om ons heen. Wat doen jullie tijdens verlof? Speciale rituelen of tradities? Of net als ik zoekende? Ik lees het graag! 

Lieve groetjes!

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.