Vrijdag

Yes eindelijk zitten we op die 100! Het getal waar ik al 34 dagen naar uit keek. Het voelt euforisch, alsof we er al zijn. Ook al weet ik dat het niet zo is en we nog heel lang moeten! Maar vandaag geniet ik van het feit dat we op de 100 zitten! Niet alleen op de 100 maar ook zit er al 1/4 van de tijd op! Wauw dit voelt goed, ik heb het gevoel alles aan te kunnen en dat we de andere 3/4 ook gaan rocken. Maar nog beter, nog 31 dagen en dan zitten we op de helft. En die helft klinkt opeens niet zo heel ver weg in aantal dagen. Whoeoee yes I can!

De dag is erna is nog beter we zitten op 99 . Eindelijk nog maar 2 getallen, nog beter dan die 100 en ik voel me alsof ik de wereld aan kan. Nou ja, dat denk ik. In werkelijkheid dacht ik dat vooral vannacht van 12 tot 4 toen ik in de stad stond met een wijn of 5 te veel op, aangezien 1 á 2 voor mij al genoeg is. Iets met mama zijn en niks meer gewend zijn! De volgende ochtend is 1 dag overleven al een hele klus. Maar als ik denk aan de 99 voel ik mezelf een stuk beter en weet ik dat we deze ook wel gaan overleven.

De dagen erna voelt het goed, langzaam gaan we richting de 90 dus nog beter! Elke dag is eentje dichterbij thuiskomst.

Maar dan bellen Ralf en ik gezellig met elkaar en komt de mededeling!

Ohja welke thuiskomst datum hou jij aan? Want die is een week later… Het enige wat ik kan doen is mijn middelvinger opsteken naar hem, ook al kan hij er niks aan doen natuurlijk. Ik zeg dat ik het niet wil horen en we juist eindelijk onder die 100 zitten en ik dat wil houden en er niet weer boven ga zitten! Al snel vervolgt ons gesprek en is het gezellig. Eigenlijk vergeet ik de hele mededeling en kruip met een goed gevoel in bed.

Maar de volgende dag word ik wakker, ook dit keer met een kater! Maar dit keer niet van de wijntjes, helaas, want die kater vond ik toch wat leuker. Die was namelijk incl. een leuke avond. De aftel app toch maar bijstellen dus wordt de 95 nu 102! Ik baal en ben chago. Het liefst kruip ik onder een steen (mijn warme dekbed dan als steen). Maar we kunnen er weinig aan doen. Het ook dus maar accepteren en die 7 dagen maar weer erbij tellen. Daarvandaan verder aftellen en er moet vandaag ook gewerkt worden dus: En door!

Nu maar hopen dat vrijdag die 100 weer zo goed voelt. Alleen deze keer laten we die wijntjes staan, nou ja okay 1 tje misschien dan !


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.