Week 2 Emotioneel instabiel!

De dag na Missie Max was ik nog moe en verkouden. Maar ja, er moest gewerkt worden vandaag dus knop om. Gelukkig was het rustig dus kon ik rustig aan doen. Vanaf die dag was ik emotioneel labiel, om van alles konden bij mijn de tranen in mijn ogen schieten. Die zondagavond was ik dan ook maar extra lief voor mezelf en kroop ik lekker vroeg in bed.

Op maandag begint de normale week weer, wel merkte ik dat de hele week de emoties hoog zaten en dat ik om het minste of geringste de tranen in mijn ogen had staan. Maar het “normale” ritme hield mij wel op de been dus gingen we door!

Op vrijdag werd ik verrast door 2 lieve (thuisfront) vriendinnen met een lekkere lunch. Erg gezellig even lachen en kletsen en zo lief dat ze dit dan doen. En hoe fijn en gezellig het ook was, als de deur dicht gaat is het opeens weer vrijdag middag. Weer een vrijdagmiddag dat hij niet thuis komt!

Die zaterdag beginnen we dan aan de eerste feestdagen zonder papa, de aankomst van Sinterklaas! Floor kijkt er echt naar uit, de hele week hebben we samen al het Sinterklaasjournaal gekeken en speelt ze Piet. Samen op de bank met wat lekkers erbij kijken we naar de intocht en daarna vertrekken we op de fiets naar de stad voor de intocht. Samen met zijn 2tjes. Vaak geniet ik extra als ik alleen met Floor ben. Dan zie ik meer haar reactie en meer interactie, omdat je niet afgeleid bent. Maar vandaag is het anders, ik wil alles het liefst delen met mijn maatje en haar papa. Samen genieten van die verwonderlijke blik in haar ogen als de sint aankomt. Haar reactie als een piet haar naam weet. Ik wil foto’s maken van deze blikken maar i.v.m. de drukte heb ik Floor vast dus de foto’s maak ik in gedachten. Maar ook voel ik mensen kijken en niet met de blik ahh is ze helemaal alleen, nee met een blik van oh ze is dus maar alleen! Het nadeel van deze stad het ons kent ons een stad maar ook een dorp tegelijk. Ik voel mezelf een alleenstaande mama wat natuurlijk niet erg is, want dat zijn er velen, maar de blikken zeggen het en ik vul de gedachtes in.

Week 3!
Ook de zondag staat in het teken van de sint. Samen wachten we in de rij voor kaartjes en als 1 van de weinige kinderen wacht Floor mee. Wat ben ik dan toch trots op mijn kleine topper. Geen papa die haar later als de kassa/ zaal open gaat afzet bij mama die staat te wachten, nee wij samen zijn een team en staan daar samen te wachten. Daarna is het binnen feest en als ik vraag aan Floor of ze al weg wilt is het antwoord nee! Okay prima we hebben naar niemand te kijken dus het maakt niet uit hoe laat we thuis zijn! Soms is het alleen zijn met zijn 2en ook wel fijn.
Na een vermoeiend weekend val ik in slaap, yes weer een weekend voorbij.

Op maandag start de week weer, ik wist niet dat de maandagen ergens nog fijn konden zijn. Ook deze week is het van maandag tot donderdag weer het riedeltje. Tuurlijk mis ik hem, maar door werk, huishouden en studie gaat de tijd wel door en de dagen voorbij.
Dan is daar de vrijdag en vandaag besluit ik de vrijdag te rocken. In de ochtend vertrekken we naar een binnenspeeltuin. Zo kan Floor ff lekker spelen en ik even rustig een kop thee drinken en natuurlijk even samen klimmen. Daarna even shoppen en lunchen en door naar huis. Met het grote voordeel een slapende Floor in de auto en doorslapend op de bank. Op dat moment heb ik 2 keuzes huishouden of even lekker niks. Ik kies voor het laatste even een oplaad momentje voor mezelf.
Dit keer geen vrijdagmiddag down moment yeah en die avond gezellig op bezoek bij vrienden zit die vrijdag er maar mooi op.
Op zaterdag staat er niks de agenda. We gaan lekker een kerstpakketje knutselen voor papa en rommelen wat aan. Even lekker niks maar als het dan einde van de middag is komt het gevoel wat nu niet op vrijdag middag is op zaterdag! Hallo weekend!

Als ik die avond in bed lig schrijf ik dit:

Ik mis hem
Ik mis hem zo erg dat pijn doet.
En weet je, het niet alleen het gemis het is meer. Het is het alleen opstaan ‘s morgens …geen goede morgen en geen kus…het is de dag alleen beginnen. Het is niet dat goedemorgen berichtje. Hoe heb jij geslapen ? …met beetje geluk in de ochtend wel antwoord op die vraag maar vaker niet. De dag alleen door je normale en gewone ding. Maar ook de beslissingen die moeten worden genomen je neemt ze maar omdat je soms niet op antwoord kan wachten. Wachten op een antwoord als je een keer wel iets vraagt. Niet te veel sturen anders komt het antwoord nooit omdat hij vergeet waar het over gaat. Dan dat moment waarom hij belt. Wat moet je vertellen zijn stem al je emoties die je weg slikt want je wil nu genieten, van zijn stem en zijn beetje aanwezigheid. Maar meer dan een hoe gaat het en met jou is het vaak niet. Hij mag niet veel vertellen en hier is het leven maar normaal. Vaak even snel wat er is gebeurd en wat je ga doen. Kort een ik hou van jou en dikke kus niet een echte maar de woorden en dan weer uit de lucht. Oh ja als je als verbinding heb want tja kamelen op de lijn dus te snel praten en antwoorden is er ook niet bij. Eten maken en weer door en slaap lekker voor hem. Dochter naar bed . Je avond programma en weer door en dan bed tijd voor jou zelf. Alleen naar dat grote bed, en er weer alleen in . Niemand die op hoe wacht of je op warmt in bed. Geen welterusten, geen kus en geen ik hou van je slaap zacht. Een berichtje naar hem hooguit maar geen antwoord waarop je wacht. Weer een dag alleen en weer een dag dichterbij. Weer een dag dichterbij zijn thuiskomst maar voor nu zo alleen. ! Ik mis je!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.