Met lood in mijn schoenen loop ik naar de kerk. Vandaag wordt er niet een dierbare van mij begraven, maar het leed van mijn dierbaren doet me pijn.

De gedachte dat dierbaren verdriet hebben maakt mij ook erg verdrietig. Ik hoor wel eens dat het niet goed zou zijn om zo met anderen mee te leven, zo het verdriet van anderen te voelen. Maar wat is niet goed, alsof ik het knopje gevoel vandaag even uit kan zetten.

Mijn gedachten dwalen af. Al dagen ben ik er mee bezig. Wat als… Wat als mijn partner zou zijn…

Ik word misselijk van de gedachte. Het ‘voor de missie-boek’ is ver weg opgesloten. In de kluis ligt het verstopt om er nooit meer uit te komen. Ik weet het nog goed. Nachten lag ik er van wakker. Hij niet – we hebben het immers toch niet nodig. En ‘voordat ze ons te pakken hebben.’ Hij weet niet, dat dát niet mijn grootste angst is. Mijn angst is er elke dag, elke keer als jij on air bent.

Ik onthoud alles wat jij soms laat vallen. Dat het mis ging met collega’s in Amerika. Dat het mis ging met collega’s in Mali. Niet omdat zij door de vijand geraakt waren, niet omdat zij zelf debet hadden. Een ongeluk, zo ongelukkig. Zo van 1001 factoren afhankelijk geluk, meestal gaat het goed. Maar als het mis gaat, gaat het heel erg mis.

We praten er niet over, dat vind ik soms jammer, maar meestal fijn. Jij bent er niet mee bezig, ik het liefst ook niet. Elke dag dat jij naar je werk gaat zeggen we gedag, met het vertrouwen dat je weer terugkomt. Maar ergens, ergens in mijn hoofd ben ik me er elke dag bewust van.

Op zo’n dag als vandaag wordt dit geteisterd. Enorm. Ik bedenk me wat je wilt. Militair, burger, collega’s alles erop en eraan, of juist zo weinig mogelijk. En gelukkig weet ik het niet meer. Eén ding heb ik wel onthouden, the missing man…

Ik wist niet eens wat het was, en nu krijg ik het niet uit mijn hoofd. Je liet me filmpjes zien. Kippenvel en misselijk van de gedachte heb ik er naar gekeken. Hoe ik het verder zou invullen was aan mij. Maar één ding is zeker en wil je absoluut. Jouw collega’s zijn er bij en bewijzen aan jou de eer. The missing man formation.

Immers, jouw werk is ook jouw leven…


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.