Amerika, again…

Woensdag. Precies twee weken geleden vertrok Daan weer naar Amerika. Deze keer gaat hij voor een maand, de vorige keer (januari) waren het er twee. Objectief gezien is dit dus ‘een korte’, ‘de helft’ en ‘minder lang’. Klopt. Helaas loopt mijn gevoel niet altijd synchroon met mijn ratio. Ik kan Lees verder…

Ren Nicky, ren!

“Die spieren hier, die doen niet zoveel” zegt de fysiotherapeute als ze naar het stukje net onder mijn navel wijst. Verbaasd kijk ik naar mijn buik, die daar toevallig ook net even wat dikker is. “Nee dat zie ik” zeg ik als ik het spekrandje beet pak (spekrandje…..hmm lovehandle klinkt Lees verder…

Eenzaam

Ik wist dat ik me alleen zou voelen zonder hem. Maar niet dat ik zo eenzaam zou zijn. Ik hoor mensen nog zeggen, als je man dadelijk weg is, komen we echt langs. Doordeweeks, in het weekend, wat dan ook. We zijn er voor je. Wij zeiden nog tegen elkaar: Lees verder…

Het consultatiebureau

Ik voel de tranen branden achter mijn ogen als ik de vragenlijst invul voor het consultatiebureau. He bah, ik heb de afspraak verzet, maar het komt vandaag alles behalve uit. De vorige afspraak verzette ik i.v.m. de finaleweken van mijn werk en opleiding. Dat hier Defensie nu weer tussendoor moet Lees verder…