Wauw eindelijk op de helft. Ik dacht dat deze dag er nooit zou komen. Alweer gewoon 72 dagen zonder Ralf en Floor zonder haar papa. Afgelopen weekend zaten we op 10 weken na het vertrek als je zou zeggen dat het er 20 waren had ik het ook gelooft.

Wauw 10 weken voorbij en moet zeggen ze vlogen niet. De dagen zelf vliegen soms vooral als ik moet werken en dat is nu eenmaal soms ook in het weekend en avond wat de dagen korter maken. In het begin liep ik heel erg tegen de vrijdagen op zeker de eerste 4 vrijdagen kreeg ik elke middag of avond een dip want nee hij kwam niet thuis. Inmiddels ben ik nu wel gewend dat we dan ook alleen het weekend in stappen. Ergens gek hoe snel iets went. Maar toch vraag ik mezelf af went het? Ik denk dat het meer een soort van accepteren is en er maar gewoon voor gaan en doorgaan.

Het ervoor gaan viel ook tegen ik dacht dat ik dit klusje wel even zou klaren dat ik sterk was en de dagen zou gaan rocken als een powervrouw en dit wel kon. Dat viel tegen tuurlijk doe ik het en zal waarschijnlijk reactie krijgen dat ik het ook super doe. Maar had mezelf sterker verwacht dan in werkelijkheid. Maar was is sterk en hoe sterk moet je zijn. Tuurlijk mag je wel eens huilen en al huil je elke dag waarom ook niet? Maar ik ben echt hier en daar ingezakt, mezelf tegen gekomen, weer ontdekt wie ik ben en mijn leerdoelen. Wauw geen therapie nodig stuur je man weg en je komt jezelf tegen. Nee, grapje natuurlijk! Maar ik denk wel dat als je partner lang weg is je tegen jezelf aan loop en je jezelf leert kennen maar ook je omgeving. Want ook dit keer merk ik weer goed wie er voor mij is en wie niet.

De laatste keer dat Ralf weg was is alweer 4 jaar geleden. Toen zwanger van Floor en heb mezelf al paar keer afgevraagd of het toen ook zo lang duurde voor mijn gevoel. Ik weet dat ik mezelf toen vooral alleen voelde omdat ik toen helaas ook mijn omgeving leerde kennen en vooral de weekend lang en saai waren. Nu ervaar ik weekenden verschillend. De laatste tijd zitten mijn dagen zo vol dat ik blij ben met een dag niks. Maar ook omdat Floor er nu is je kan samen op pad gaan dagje Efteling, theatervoorstelling of even een ijsje gaan eten of een wandeling naar de speeltuin. Je kan er samen op uit en je bent wat minder afhankelijk. Maar ach het heeft zo zijn voor en nadelen met een kind want zonder kan je juist weer wat makkelijker weg en een wijntje of 3, 4 of 6 drinken en rustig bijkomen met een kater de andere dag haha.

Maar afgelopen tijd hadden we ook de feestdagen sinterklaas, kerst en oud& nieuw ze waren er allemaal en allemaal heb ik ze alleen mogen doen. Ja met Floor en Familie natuurlijk maar zonder liefde van Ralf.

Nu nog 10 weken en in die 10 weken is de agenda zeker niet leeg verjaardagen, zwemmen, thuisfrontdagen, vrije dagen, carnaval en dan daarna is het bijna Lente en als het Lente is komt Ralf weer thuis. Waar kan ik mezelf toch aanmelden voor die winterslaap? (Alleen het woord slaap is al iets wat fijn klinkt voor deze mama)


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.