Nog heel even volhouden

Met die woorden probeer ik mezelf de laatste weken te motiveren. Echt hoor, het komt uit mijn tenen. Nog niet eerder voelden de laatste loodjes zo zwaar. Ja, dit riep ik eerder. En dat was ook zo. Toen. Dit is het laatste van het laatste. Niet mijn vak, niet vakinhoudelijk, maar wel verplicht: de thesis. Ik vind het moeilijk, ik bijt me er keer op keer op stuk. Meer dan ooit probeer ik hulp en Lees verder…

Ode aan het thuisfront

De dag dat jij je baret kreeg verdiende ik mijn thuisfront-strepen. Toen de doedelzak muziek begon, een muziekgenre wat ik maanden thuis aan had moeten horen toen we naar de vreselijk begeerde baret toeleefden, besefte ik dat niet alleen jij vanaf nu in een nieuwe wereld terecht was gekomen. Apentrots en doodsbenauwd, zo begon ons avontuur. We waren nog zo jong toen ik verliefd op Sander werd, dat ik überhaupt niet verder dacht dan het Lees verder…

Einde in zicht!

Wow de laatste week is begonnen. Soms dacht ik echt dat deze periode nooit zou komen. Ik zie mezelf nog afscheid nemen, maar het voelt echt niet zoals gisteren. Het voelt als ver weg en lang geleden. Het is ook lang 19,5 week en eigenlijk zelfs vorig jaar nog. Sinterklaas, kerst, oud & nieuw, de verjaardag van Floor, Floor naar de basisschool, het ongeluk en een nieuwe baan. Ik kan zeker zeggen dat er een Lees verder…

Een ode aan het vangnet

Van de week toen ik in de regen naar huis fietste realiseerde ik me ineens hoe gezegend ik ben. Na een lange werkdag (eerlijk gezegd vind ik elke werkdag lang, maar dat is een ander onderwerp) staat het eten op tafel. Opa is dan met de jongste de stad in geweest en uiteraard heeft ze weer van alles gekregen, incl ijs uiteraard. Ze vindt het prachtig met opa. Waar hij vroeger veel aan het werk Lees verder…

Mini Missie spreekbeurt

Het staat al weken op de kalender en leek nog zo ver weg, maar volgende week is het dan zo ver. De jongste moet haar aller-allereerste spreekbeurt voor de klas geven. Ze zag er al tegenop vanaf het moment dat ze wist dat het überhaupt op de planning stond. Een spreekbeurt geven is ook wel loeispannend natuurlijk! Onze jongste is, net als wij, van het wat verlegen en bescheiden type. Ze staat niet graag op Lees verder…

Op naar Den Haag

Als ik op vrijdagmiddag 1 maart een bericht op mijn telefoon zie verschijnen kan ik het bijna niet geloven. Ik krijg bericht met een enorm mooie boodschap en een uitnodiging waar ik een beetje verlegen van word. Mama met Missie is door André Bosman voorgedragen voor een vaasje. De VVD deelt vaasjes uit aan mensen die iets doen voor de samenleving en voor hun omgeving. Nu wil André dit vaasje aan ons uitreiken… Wow, ik Lees verder…

Hangstoel Tropilex

Papa is nog geen 24 uur thuis en de stoel hangt al. Daan moest direct aan het werk van Eef, want de stoel was al een paar weken in huis, maar hing nog steeds niet. Op de een of andere manier vertrouwde Daan mij toch niet met een betonboor, haken en een schommelstoel. Vreemd wel 😉 Toen ik een tijdje geleden benaderd werd door Tropilex voor een review voor deze hangstoel hoefde ik niet lang Lees verder…

Een nieuw avontuur voor beiden

3 september 2018. Een dag waar we allebei naar uitkeken, maar ook tegenop zagen. Mijn (toen toekomstige) militair, en ik zouden allebei aan een nieuw avontuur beginnen. Hij op de KMA, de verkorte officiersopleiding bij de landmacht. Ik een masteropleiding. Een spannende nieuwe start voor ons beiden, die we los van elkaar moeten gaan beleven. Die ochtend stonden we beiden emotioneel, en misschien ook nog een beetje naïef, op het treinstation. Niet wetend wat ons Lees verder…

nog 1 maand te gaan !

Zo eindelijk kunnen we zeggen nog 1 maand te gaan. Steeds als ik denk dat ik over 2 dagen kan zeggen; nog 4 weken, krijg ik al kriebels en ga ik stuiteren. Maar goed die 4 weken moeten we ook nog even doen. Terug blik! Maar eerst maar eens een terugblik naar afgelopen periode. Na de feestdagen kwam dan eindelijk januari en 2019; het jaar van thuiskomst. Het normale leven kon weer beginnen, maar afgelopen Lees verder…

De eerste nacht samen

Tijdens de afwezigheid van Daan slaap ik, gemiddeld genomen, slechter dan als hij er wel is. Vooral spugende koortskinderen en de irreële gedachte aan inbrekers houden mij regelmatig uit mijn slaap. Ook zijn er een aantal vaste nachten die gegarandeerd slaaptekort opleveren; namelijk de 2 rond het vertrek en de weer 2 bij terugkomst. Beginnen met de eerste twee dan maar? De nacht voor vertrek. Tja, welke thuisfronter slaapt er wel? Eigenlijk vind ik elke Lees verder…