Me-time

De lange reeks oefeningen zit er op en manlief heeft een week vakantie. Een week lang is hij thuis. Wat went dat snel. Hoe fijn is het om ineens weer samen te gaan slapen en samen weer wakker te worden. Ik slaap direct een heel stuk beter. Als hij er niet is , lig ik toch altijd een beetje in de ‘waakstand’ en nu ben ik ineens compleet onder zeil.

Dit is trouwens ook de perfecte gelegenheid om die spannende serie op Netflix, die al zo lang op mijn kijklijst staat, te kijken.

Hoe fijn is het dat manlief een keer de boodschappen doet en alle achterstallige klusjes ineens gedaan worden. Hij laat de hond uit, zet de container bij de straat, en maait het gras! Ik doe dat tegenwoordig altijd allemaal zelf. Ik had altijd een bloedhekel aan tuinieren, maar ja…toen we door het onkruid de tuin niet meer konden zien en onze buurvrouw onkruid aan het verdelgen was in de brandgang, me streng aan keek en zei dat het toch echt door iedereen bijgehouden moest worden, viel het kwartje…. Ik moest er aan geloven. De tuin in!

Ik ging het nog leuk vinden ook. Onkruid wieden, plantjes planten hier en daar, ik weet niet of ze mijn tuinierkunsten overleven, maar dat terzijde.

Het is alleen alles bij elkaar wel veel. Kindjes, huis, tuin, werken en dan nog de sociale contacten en last but not least, mijn grote liefde Maximus, mijn paard.

Van de week las ik de nieuwe blog van Maud, dat ze besloten heeft om te stoppen met werken. Dat klinkt heel luxe misschien, maar ik schat in dat er nog heel erg veel overblijft dus dat het eigenlijk ook helemaal niet te doen was. Ik merk dat zelf ook. Ik werk 28 uur en nu manlief alleen nog in de weekenden thuis is, is dat veel, heel veel. Zo veel dat ik in de lente ging wankelen, letterlijk. Hartkloppingen, duizelig, een hoge bloeddruk. ‘Heb je misschien last van stress? ‘vroeg de arts….

Stress

Stress ja, en niet alleen omdat het veel is, maar ook omdat ik weet dat ik werk doe wat me niet ligt. Ik doe het omdat ik er geld mee verdien, maar niet omdat ik er plezier in heb. Alleen heb ik als strontvervelende puber mijn school niet afgemaakt en ben al jong gaan werken, ondanks dat ik gewoon goed kon leren, stom, stom. Ik heb al 15 jaar dezelfde administratieve baan. Ik dacht dat ik dat er prima bij kon doen, dat red ik op mijn sloffen. Waar ik niet aan heb gedacht, is dat het niet bepaald stimulerend is als je totaal geen feeling hebt met wat je aan het doen bent. Dan wordt het op een gegeven moment een beetje dat wiel dat wel draait, maar dan met de hamster die al een tijdje dood is.

Eigenlijk was ik me daar nooit zo bewust van. Totdat mijn man ging veranderen van functie. Dat kon niet zomaar natuurlijk, daar heeft hij keihard voor moeten werken. Bloed, zweet en tranen, letterlijk.

Maar hij deed het wel, hij deed het gewoon en het lukte. Het was heel bizar om te zien wat dat met hem deed, toen hij zijn droombaan had. En dat zette me dus aan het denken.

Blijf ik hier zitten tot ik letterlijk omval? Of ga ik op zoek naar mijn droombaan? En wat is haalbaar, want ik heb natuurlijk ook al een droombaan. De baan van thuisfrontmama, mama van de twee liefste meiden en vrouw van de mooiste en de liefste man op aarde. Kan daar nog een droombaan naast?? En wat is mijn droombaan dan? Wat kan ik? Waar ben ik goed in? Waar zou ik nou echt tot mijn recht komen?

Me-time

Manlief is thuis, tijd voor me- time. Als ik naar de wei rijd, kijkt mijn andere grote liefde direct op. Hij herkent de auto en racet naar het hek. Hij is duidelijk heel erg blij om me te zien en dat is geheel wederzijds. Vandaag heb ik tijd, alle tijd voor een knuffel en een uitgebreide poetsbeurt, geen haast vandaag. Als we later door het bos rijden, onder de oranje, bruin gekleurde bomen, het ritselende geluid van zijn hoeven door de gevallen bladeren, dat geluid waar ik zo intens van kan genieten en dan de zon die op ons schijnt, even geen gepieker, geen mam moet, even vergeet ik alles en geniet. Manlief is thuis, tijd voor me- time!

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.