Hoe snel het went dat jij er bent

‘’ Bizar zeg hoe snel het went dat jij er bent  zei ik tegen manlief vandaag. 

De Kerstdagen zijn achter de rug en we hebben allemaal vakantie. In tegenstelling tot veel thuisfronters, is mijn man gewoon thuis deze dagen. Ik ben me er, mede door mama met missie, meer dan ooit van bewust hoe fijn dat is. De eerlijkheid gebied me te zeggen dat hij nog nooit weg is geweest met de feestdagen. Dit klop ik uiteraard even af, want je kan er donder op zeggen dat wij anders volgend jaar sowieso aan de beurt zijn. 

Ik moet er eerlijk gezegd echt niet aan denken. Mocht hij volgend jaar in deze periode in het buitenland zitten, dan ga ik met de kids weg. Ik boek wel iets, de Efteling of Centerparcs. Ik zie het helemaal niet zitten om met deze dagen zonder hem thuis te zijn. Wat stom eigenlijk, het zijn gewoon dagen, net als alle andere, de Kerst invulling bedenken we gewoon zelf, en toch, en toch…het lijkt me vreselijk.  

Ook voor alleenstaande mensen lijkt het me trouwens een heel confronterende periode. Ik mag niet zeuren dus, ik ben gelukkig getrouwd en ook dit jaar zijn we weer compleet. 

‘Onze’ uitzendingen zijn altijd in een redelijk gunstige periode geweest, meestal in het voorjaar. Ook niet leuk, aangezien we dan beiden jarig zijn, maar toch, veel beter te behapstukken. 

Deze Kerst hebben we samen kunnen vieren enthere’s more to comewe zijn gewoon nog een weekje vrij. Het is heerlijk om samen thuis te zijn. Hoe vanzelfsprekend het ook is voor de meeste gezinnen, hoe speciaal is het nu voor ons.  

Meestal zijn we samen vanaf de vrijdagavond tot de zondagavond, als ik hem weer, met lood in mijn schoenen, afzet op het station. Ergens had ik eigenlijk verwacht dat het strijd zou geven, ineens weer allemaal hele dagen onder één dak, maar niets is minder waar. Ik geniet er zo ontzettend van. Niet alleen van zijn aanwezigheid, samen gaan slapen en wakker worden, maar ook zeker de helpende hand! Even niet alles alleen doen. Ik zie ook dat met name onze jongste dochter heel erg geniet van al zijn tijd en aandacht. “Mag papa me vanavond weer naar bed brengen?” Oh jee, dat wordt echt wel weer wennen straks. Alleen wil ik daar nu echt nog niet te veel bij stil staan. Wat komt komt. 

Hoewel het programma van volgend jaar nog niet volledig bekend is, weet ik wel dat het weer pittig gaat worden. Los van het feit dat hij een binnenslaper is, staan er twee opleidingen op het programma, waarvan één weer grotendeels in het buitenland zal zijn. De tweede helft zou het zomaar een missie kunnen worden, maar niets is zeker. Het heeft ook geen zin om er nu al tegen aan te gaan hikken. Ik weet dat ook wij weer een keer aan de beurt zijn, dat is iets wat in elk geval zeker is.  

Voor nu doen we samen boodschappen, eten samen, gaan samen zwemmen en naar de film, samen slapen, samen wakker worden. Zo simpel, maar zo fijn. Net alsof het nooit anders is geweest, alsof het nooit meer anders wordt. 

Bizar zeg, hoe snel het went, dat jij er bent….  

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.