Het leed dat ambivalentie heet

Tijdens het ‘hardlopen’ schiet er van alles door mijn hoofd. Voornamelijk de ‘Voor wie doe ik dit ook al weer?’, ‘Ik vind dit echt superstom!’ en ‘Je wordt hier uiteindelijk wel echt blij en fit van.’ wisselen elkaar in hoog tempo af. Ondertussens sterf ik zeven doden en kom ik uiteindelijk moe, maar voldaan weer thuis.

Sporten vind ik belangrijk en fit zijn fijn, toch komt er onder de streep niet zo vaak van. Kwestie van prioriteiten stellen hoor ik je denken, right? Zeker! In mijn ogen zijn prioriteiten het resultaat van ‘het proces van overwegen’ dat hier aan vooraf ging. Dit gebeurt vaak onbewust, maar je kan dit ook bewust doen.

Ambivalentie

Dan over ambivalentie. ”Ambivalentie is een staat van in conflict zijnde emoties die gerelateerd zijn aan hetzelfde object, idee of persoon (bijvoorbeeld, gevoelens van liefde en haat voor iets of iemand). De term wordt ook vaak gebruikt om situaties aan te duiden waar men gemengde gevoelensover heeft, of iets waar een persoon onzeker of besluiteloos over is.” (Wikipedia). Kort door de bocht. Dit is dus wat er gebeurt als je het wel wilt, maar niet doet. Dat je wel, niet, wel, niet, wel, niet gaat stoppen met roken. Of, in mijn geval, continuiteit hebt in sporten. Ik wil het wel, maar het gebeurt niet.

En, omdat ik weet dat ik 1. niet de enige ben. en 2. dit in heel veel situaties van toepassing kan zijn schrijf ik hem voor je uit.

Het gaat om gedrag, verandergedrag om precies te zijn. En om te weten waar en waarom ‘continuiteit in sporten’ blijkbaar niet in mijn prioriteitenlijst staat ga ik antwoord geven op de volgende 4 vragen.

  1. Wat zijn de voordelen van mijn huidige gedrag? (Niet sporten)
  2. Wat zijn de nadelen van mijn huidige gedrag? (Niet sporten)
  3. Wat zijn de voordelen van veranderd gedrag? (Continuiteit in sporten)
  4. Wat zijn de nadelen van veranderd gedrag? (Continuiteit in sporten)

Nu komt het lastige. Op deze vragen ga je (ik in dit geval) antwoord geven, ZONDER er direct een oordeel over te hebben. Het is het rangschikken van gedachten, de waarde komt later. Dus, als je zo vriendelijk zou willen zijn om er niet direct van alles van te vinden, thx….

Nou, daar gaan we, met de billen bloot.

1. Wat zijn de voordelen van mijn huidige gedrag?

Ik voel me ook gezond zonder sporten.
Het kost me geen extra tijd.
Ik hoef niemand te belasten met mijn ‘wensen’.
Ik heb nog wel 1000 andere dingen te doen, die komen nu af.
Ik voel die weerstand van ‘het gaan’ niet.

2. Wat zijn nadelen van mijn huidige gedrag?

Ik ben niet zo fit als ik het liefst zou zijn.
Ik weet de voordelen van het wel sporten en de effecten op mijn huid, haar en lichaam, deze loop ik nu mis.

3. Wat zijn de voordelen van veranderd gedrag?

Ik voel me continu fit.
Mijn huid, haar en lichaam zijn in goede conditie.
Ik heb minimaal 2-3 standaard momenten per week me-time.
Ik krijg altijd goede ideeen/ inspriraite tijdens het lopen.
Na een tijd ga ik het ook echt leuk vinden. (weet ik uit ervaring)

4. Wat zijn de nadelen van veranderd gedrag?

Ik vind het erg lastig continuiteit te waarborgen bij afwezigheid van Daan.
Ik moet oppas regelen/ anderen belasten ‘voor mijn pleziertjes’.
Het is echt niet leuk de eerste maanden (tot niveau fatsoenlijke conditie).
Ik heb het vaak al erg druk, hoe heb ik hier tijd voor?
Wat heb ik aan conditie opbouwen als ik zometeen alleen ben en toch geen tijd heb?

De waarde van de voordelen en nadelen

Zoals je ziet, voor alles zijn voors en na’s. (Mogelijk is de lijst nog niet eens helemaal compleet.) En als je hier objectief naar kijkt zijn er misschien wel meer voordelen om te veranderen dan voordelen om bij het huidige gedrag te blijven. Objectief dus… Helaas, wegen niet alle overwegingen even zwaar en hier komt dus de subjectiviteit om de hoek.

De ‘waarde’ van alle punten is niet even groot. Ik merk  dat de nadelen om te veranderen voor mij behoorlijk zwaar wegen. En whether I like it or not, defensie speelt hierin een (forse) rol. Sterker nog, ik zie dat 4 van de 5 punten die ik beschreef defensie-gerelateerd zijn! Best heftig toch?!

OK, resume. Stel, ik wil echt veranderen. Hoe ga ik die negatieven voor veranderen tackelen? Hoe maak ik tijd, hoe verlaag ik de drempel naar oppas? En hoe kan ik de continuiteit waarborgen om zowel tijdens aan- als afwezigheid van Daan te blijven sporten? En help me gerust, alle tips zijn welkom! Hoe doe jij dit?

Want stel he, als er nu maar 1 nadeel overblijft om te veranderen: Het is echt niet leuk de eerste maanden (tot niveau fatsoenlijke conditie). Deze is tijdelijk, deze kan ik aan! En dan, dan kan het veranderen beginnen.

Waarin heb jij ambivalent gedrag?

Ik ben benieuwd naar jouw verhaal. Dit is een uitgeschreven voorbeeld waar ik, niet toevallig, inmiddels al jaren tegenaanloop. Al meerdere keren opgebouwd naar 5 km, dan komt er weer een lange oefening tussendoor of een assessment van school. De school is eindig, maar de man (en zijn werk) blijft!
Wat zou jij graag veranderen, maar lukt telkens niet? Helpt het je door het ook eens zo concreet uit te schrijven?

Liefs Maud

 

 

 

Dit vind je misschien ook leuk...

4 reacties

  1. Inge schreef:

    Inderdaad lastig als we – als thuisblijvers – weer van alles moeten regelen om de routine vast te kunnen houden. Je vroeg om tips aan het einde. Tegenwoordig heb je op sportscholen speciale trainingsochtenden voor moeders waar ze hun kinderen mee kunnen nemen. Het moet wel je ding zijn, maar misschien kan het helpen om je conditie op pijl te houden tot je man terug is en je weer kan gaan hardlopen 😊.

    • mamametmissie schreef:

      Hoi Inge,

      Wat leuk dat je reageert! Dat zou echt een topoptie zijn zeg. Helaas woon in in zo’n gat dat ook in de verste verte niet zulke sportscholen bestaan hihi.

      Liefs Maud

  2. Anoniem schreef:

    Ik heb er (letterlijk) jaren over gedaan om aan het sporten te gaan en blijven. Met als reden de moeite om mezelf de me-time te gunnen. En papa is al zoveel weg, die heeft ook recht op rust in z’n vrije momenten als hij thuis is, dus hoeft hij even niet met 2 kleine kinderen thuis zitten…
    Toen ik eindelijk zover was en een abonnement had afgesloten, kregen we een week later te horen dat hij de komende 2 maanden onverwacht op uitzending moest. Niets zo onvoorspelbaar als Defensie!
    Dankzij een trouw oppas meisje, een lieve buurvrouw en een goedwerkende webcam heb ik het toch gedaan.
    Door een beveiligd netwerk en daarop de webcams aan te sluiten, met zicht op de kinderen, durf ik nu met een gerust hart de deur uit te gaan.
    En het heeft me veel energie en geluk gebracht door lekker te sporten.
    Dus het is absoluut de moeite!

    • mamametmissie schreef:

      Hoi!

      Dankje voor je reactie. Voorlopig gaat het nu erg goed. Heel fijn om te lezen dat ik niet de enige ben die met moeite van de bank komt! Hier is het een keer niet goed gegaan met de babyfoon, dus nu daar beetje huiverig voor. Wie weet durf ik het binnenkort nog eens een keer aan…

      Liefs Maud

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.