Gastblog Robin

Ik hoor de deur. ‘’Jason, wie is daar? Is dat papa?’’ Mijn zoontje kijkt op van zijn speelgoed en draait zich om naar de tussendeur, daar staan ineens een paar grote zwarte kisten. Ik zie dat hij een lach van oor tot oor krijgt en hij kruipt op volle snelheid naar zijn vader toe. Hij strekt zijn armpjes uit naar papa en geeft hem een dikke knuffel. Als zijn vader met hem gaat zitten begint hij meteen aan de veters van zijn schoenen te trekken, inmiddels weet hij hoe de schoenen van zijn vader uit moeten en doet dit dan ook erg graag, want nou ja, wat is er nou leuker dan spelen met papa’s grote schoenen, haha. 

Vaak als Jason de schoenen van zijn vader bemachtigd heeft, volgt de baret snel en wanneer hij die allebei heeft zit meneer er vervolgens vol trots mee te spelen.  

Hij merkt dat papa weg is

Een hoop mensen zeggen ons dat we ons geen zorgen om hem hoeven te maken, want ‘’hij merkt het toch niet, als zijn papa weg is.’’ Wij merken dat hij het toch echt wel doorheeft, want het tafereel wat zich hierboven afspeelt gebeurt hier thuis elke dag. Je kunt je dan vast wel voorstellen, dat wanneer papa niet thuis komt, Jason de rest van de avond onrustig is en zoekende. 

Jason is 9 maanden en gelukkig hebben we nu even een momentje rust en is Tom een paar weken thuis. Dat is vaak wel anders. Van de 9 maanden dat Jason er nu is, zal tom ongeveer de helft thuis zijn geweest en de andere helft weg. Hij heeft dus al de helft van Jason’s leven gemist en zal vast nog veel meer gaan missen. Als ik daar aan denk word ik verdrietig, maar tegelijkertijd ben ik enorm trots op wat hij allemaal doet. 

 Jason en zijn vader hebben hele goede band en kunnen enorm van hun momentjes samen genieten. We zijn dan ook heel blij dat Tom bij defensie papa-dagen kan opnemen, zodat hij af en toe een lekker vader en zoon dagje heeft.  

Doordat Tom zoveel weg is genieten we wel veel meer van de tijden die we samen zijn en we koesteren de momenten met z’n drieën dan ook heel erg. We proberen vaak dagjes op stap te gaan, gewoon lekker met z’n drietjes wat leuks doen.  

 Nu genieten we ook nog even lekker met z’n drieën, want de volgende oefening staat alweer in de agenda! 

Dit vind je misschien ook leuk...

2 reacties

  1. o-omamagda römgens schreef:

    Jeetje Robin, wat n mooie en liefdevolle beschrijving van jullie driemanschap. Laat op deze manier vaker horen/lezen van jullie leven. En blij kan ik zeggen: leve de liefde. van jou voor Jason, van Jason voor zn papa en van jullie voor elkaar. Knuffel van mij voor jullie samen.

  2. Annemie schreef:

    Wat ontzettend herkenbaar. Onze zoon, nu 13 maanden doet zijn armpjes omhoog (als in waar is ie nou?) en vraagt dan papa als ik hem uit bed haal.
    Gelukkig komt papa nu heel vaak thuis, maar een kleine uk merkt dat echt wel.
    Pfff, die opmerkingen van een ander kunnen mij zo kwaad maken.

    Geniet van jullie kleine mannetje en geniet dubbel van de momenten dat jullie met elkaar zijn. Liefs!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.