De tweede oefenweek voor Maud

Week 2. Na een ontzettend gehaaste eerste week van de oefening werd het deze week rustiger. Gelukkig! Want in dit tempo is zelfs drie weken niet vol te houden. Het gaat hier goed, tijd voor het échte missen is er nog amper geweest…

Maandag

He wat heerlijk, de week is nog niet begonnen. Deze dag is een verlengstuk van het weekend. We zijn nog heerlijk op Texel en hebben het rijk voor ons alleen. In de ochtend op het gemak alles ingepakt, de auto is weer afgeladen. Omdat je, uiteraard, om 10.00 uur het huisje uit moet, verhuisden we ons naar het binnenspeelparadijs. Wat een heerlijkheid zeg! Er waren hooguit 10-20 mensen aanwezig en de kindjes hebben heerlijk gespeel.

Wat mij ineens weer opviel is dat ik weer dat alleenstaande moedertje was. En och wat lief van die ouders om haar hier mee naar toe te nemen. Blikken van medelijden, onbegrip, maar wel graag willen weten hoe het eigenlijk zit waren duidelijk aanwezig. Ik moet dan altijd stiekem maar een beetje lachen. Ach, laat maar denken… Na een heerlijke lunch vertrokken we richting huis. Nog even avondeten en gesloopt naar bed.

Dinsdag

Daar waar de twee mini’s het hele weekend spookten in de nacht was het vannacht stil. Heerlijk, wat een verademing om eens uitgeslapen wakker te worden! Dan loopt de dag ook direct een stuk fijner. Verder stond er niets op de planning. We chillden naar de speeltuin en de supermarkt en hebben heerlijk gespeeld. Eef is gek op rollenspel, de winkel is nu helemaal hot. Ik heb nog nooit zoveel boeken op een dag gekocht.

Ook werd ik vandaag benaderd voor twee super initiatieven. De eerste is inmiddels al bekend bij jullie. Er is een super mooi invulboekje ontwikkeld voor kinderen waarvan de militaire ouder op uitzending gaat. Wij mogen er twee weggeven! Zoek even snel de post op Facebook of Instagram en laat de naam achter van iemand die wel wat extra steun kan gebruiken!

Woensdag

Woensdag = werkdag. En wat voor dag. Vroeg in de ochtend breng ik de kids bij mijn schoonouders en pas om 19.30 uur ben ik terug van mijn werk. Snel eten, de kids zijn al chago, omdat het laat is, dan door naar huis. Gelukkig gingen ze zonder mokken slapen en zat ik rond 21.00 uur eindelijk op de bank. Nog heel even zitten en dan lekker slapen.

Donderdag

Nog half brak van gisteren word ik wakker. Soort vrij, maar toch niet. Aankleden dan maar en Eef klaarmaken voor school. Mijn vader komt hier in de ochtend altijd oppassen en wordt rond de middag afgewisseld door mijn moeder. Wat bof ik toch enorm met zo’n stabiele achterban. Zowel mijn ouders als mijn schoonouders staan dag en nacht voor me klaar, zeker in tijden van afwezigheid van Daan. Ik prijs mezelf gelukkig en ben hier erg dankbaar voor.

Nadat ik Eef op school bracht vertrok ik richting het huis van mijn ouders. Donderdag is echt mijn thesis-dag. Al weken stoei ik met een concept voor het inleveren van mijn startnotitie. Inmiddels heb ik deze al 4 keer herschreven, omdat ik maar niet helder krijg wie wat van mij verwacht. Mijn scriptie schrijf ik voor Rotterdam, maar het onderzoek loopt in Breda. En aangezien de eindproducten van deze opleidingen niet hetzelfde zijn snap ik het even niet meer. Wel ben ik er inmiddels zo klaar mee dat ik vandaag mijn deadline heb gezet. Dat wat ik vandaag af heb lever ik in, hoe dan ook. Zo gezegd zo gedaan, concept ging eind deze middag de deur uit!

Vrijdag

Vrijdag is toch altijd soort mijn lievelingsdag. Na een week hard rennen en vliegen hoeft er vandaag helemaal niets. Tenminste, ik probeer geen ‘moetjes’ te plannen op de vrijdag. Uiteraard werk ik vandaag wel voor Mama Met Missie, maar eigenlijk elke dag wel. Dit voelt ook in de verste verte niet als werken.

In de middag gingen we nog even naar een verjaardag. Eef was er niet bij. Zij werd opgehaald voor een logeerpartijtje. Daar wordt iedereen blij van. Iemand die het snapt, iemand die niet vraagt ‘zou je het leuk vinden als…’, maar ‘wanneer zal ik…’ Wat een super fijn gevoel om even verplicht ontzien te worden. En heel eerlijk, één beeb is echt peanuts als je er inmiddels twee gewend bent. Deze fijne dag sloten we af met een kraambezoek, dat is altijd fijn 🙂

Zaterdag

Yes, weken naar uit gekeken en vandaag was het zover! De thuisfrontontmoetingsdag van het Veteranen Instituut. Wat een warm bad. Aan een half woord genoeg, iedereen voelt hetzelfde en niemand die oordeelt. Ook was er een inspirerende spreker die de dag startte met een mega positieve kick-off.
wat heb ik genoten van deze dag, ik zag en sprak thuisfronters waar ik al maanden contact mee heb, maar nog nooit in het echt zag. Alsof je elkaar al jaren kent, heerlijk! Het werd een dag met een lach en een traan. Moe en voldaan plofte ik om 21.00 uur eindelijk op de bank. De kindjes weer thuis, want langer dan een nacht zonder gaat zeer doen 😉

Zondag

Vandaag is het zondag. Nog een paar leuke bezoekjes staan op de planning, maar weer geen moetjes. Even opladen voor de week die gaat komen. Het is heerlijk weer, dus wij gaan naar buiten! Nog één week en dan is hij weer thuis, dan zijn we weer compleet. Let’s do this!

Wil je meer lezen over de oefening van Maud en haar gezin, lees dan hier hoe de eerste week ging.

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.