Wie had dat durven denken. Zes weken zijn voorbij en het gaat goed, het gaat heel erg goed! Elke keer als ik dat tegen iemand zeg komt het gevoel van verbazing en vooral trots naar boven. We hebben het weer bijna geflikt!

Tijdens de vorige oefening van Daan ging het niet zo goed. Hier hebben we na die tijd nog een flinke nasleep van ervaren. De voorbereidingen voor deze trip waren dus net zo uitgebreid als spannend. Veel praten met Eef, veel tijd samen doorbrengen. Ook hing Daan samen met Eef een Amerikaanse vlag op in haar kamer en vulden ze samen de eerste bladzijden van het XX-je boekje in. Aan de voorbereidingen zou het niet liggen.

Dit boekje, samen met de aftelkalender die Zelvepost speciaal had ontworpen en het boek ‘Voor elke dag een kusje’ hebben ons enorm geholpen in de afgelopen tijd.

In deze weken ben ik zo vaak dankbaar geweest. Dankbaar voor de mogelijkheid tijdelijk te stoppen met werken om er in alle rust voor onze kinderen te kunnen zijn. Dankbaar voor alle lieve mensen om ons heen. Voor de pannetjes soep, oppas uren, ‘eet je gezellig mee?’ en alle lieve kaartjes. Dit maakt voor ons de tijd een stuk aangenamer, dankjulliewel!

We zijn er dus bijna, nog één week te gaan. Nog één week aftellen, nog één week de kinderen zelf naar bed brengen. Nog heel even en dan is hij weer bij ons. Kunnen we Daan eindelijk weer in onze armen sluiten en laten we hem niet meer los… Nou ja… In ieder geval de eerste paar weken niet meer.

Deze trip geeft ons vertrouwen. Dit jaar staan er nog een flink aantal oefeningen op de planning. Te beginnen met Duitsland en daarna weer Amerika.. Dan is het juni en heel veel verder heb ik nog even niet gekeken. We zijn dus flink aan de beurt in 2019. Gelukkig hebben we er vertrouwen in dat ook de trainingen die dit jaar op de planning staan zo goed mogen verlopen. Yes we can!


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.