De laatste dagen thuis tot missie

Nog 4 weken
Weer een druk weekend te gaan want dit weekend moet ik gewoon werken. Wel begint het weekend leuk met een pakketje van xx-boekje voor Floor. Floor is nog jong maar dol enthousiast. Want het boekje oogt als een cadeautje en voor mij voelt het ook zo. Wauw wat een leuk boekje is dit. Leuk om te gaan invullen. Floor kan alleen niet wachten dus de eerste bladzijdes worden dit weekend al ingevuld en Floor tekent papa.
Het weekend zit erop Ralf vertrekt weer voor een weekje en als ik de deur achter hem op slot doe realiseer ik mezelf dat dit de laatste keer is dit jaar dat ik hem uitzwaai voor een hele week! Die week gaat net als alle andere want we zijn gewend dat Ralf er doordeweeks niet is. Maar toch is hij niet als de andere diep in gedachte weet ik dat het na die week nog maar 3 weken is en dat we er dan echt aan gaan beginnen dat dit de laatste week dit jaar is dat ik hem op zondag avond uitzwaai en we op vrijdag weer vol smacht op hem wachten.

Nog 3 weken.

Deze week vertrekt hij pas op maandag ochtend en is hij ivm mijn werk op woensdagavond en donderdag avond thuis. Deze week bestaat dus uit afronden. De foto’s die ik krijg zijn van ingepakte spullen van een grote zooi in zijn kamer daar naar een opgeruimde kamer met grote ingepakte tassen. Ook thuis worden de kasten gevuld met spullen die daar stonden en spullen die thuis bewaard moeten blijven maar ook de spullen die mee moeten op de dag zelf komen mee. Jeetje wat komt het dan opeens dichtbij zeg.

Vakantie!
Niet aan denken en doorgaan! is wel mijn motto deze 2 weken. Of dat het juiste motto is uhm daar geef ik geen antwoord op. Het voelt vooral als het fijnste voor nu. We gaan de eerste week eerst lekker op vakantie met zijn 3tjes naar een huisje op een vakantie park. Genieten staat op 1 en vooral Floor bepaald een beetje wat we gedurende de vakantie doen oftewel speeltuinen en zwemmen. Maar we genieten van elkaar en van de rust. Maar toch in je gedachten weet je dat er straks een afscheid komt en dat je het straks allemaal alleen moet doen en ook die sint, kerst, verjaardagen etc. Maar ook Floor voelt het regelmatig vraagt ze wanneer papa weg gaat. We hebben zelfs thuis een aftelkalender gemaakt met wanneer hij weg gaat maar ook de vakantie en andere leuke dingen om voor haar inzichtelijk te maken wanneer ze dag tegen haar papa moet zeggen.
Terug thuis is het deels weer normaal de wasmachine moet weer aan na een weekje weg. Toch wel het nadeel van een vakantie. We doen het thuis deels ook wel rustig aan. We plannen wat we deze week nog allemaal willen en moeten doen en gaan hiermee aan de slag.
Nog 5 dagen als ik ’s avonds naar bed ga denk ik echt jeetje nog steeds nog 5 dagen. Op nog 4 dagen ben ik er klaar mee de tijd vliegt niet de gehele dag lijkt hij langzaam te gaan. Je zou denken heerlijk toch geniet ervan nu je samen ben wat ik ook mij heen hoor. Ja dat is zo dat probeer ik ook. Maar ik ben er klaar mee. Na bijna een jaar weten dat hij weg gaat ben ik er klaar mee en ben ik klaar om hem te laten gaan. Mijn hele lijf schreeuwt om rust. Je zou denken rust die krijg je straks ook niet. Maar het normale ritme weer wel en niet meer aanhikken tegen het moment van afscheid maar verlangen naar zijn thuiskomst ook al is die nog zo ver weg.

Of ik wel eens breek, ik hou mezelf sterk maar als ik een nieuwe netflix serie ga kijken en daar uitgerekend een militair afscheid neemt om weg te gaan op uitzending breek ik. Die 5 min die ik even alleen ben huil ik en hard even kort moet alles eruit want jeetje waar gaan we aan beginnen maar

Hey ik kan dit
Ik kan dit
Hey ik kan dit toch
Ik kan het
Ik kan het niet!
Nee even weet ik niet hoe ik het allemaal moet gaan doen soms!

Dit vind je misschien ook leuk...

3 reacties

  1. Elise schreef:

    Heel herkenbaar dit. Mijn man gaat in januari voor een half jaar op uitzending. Tenminste tot 2 weken geleden dachten we dat. Maar nu is ineens niks meer zeker. De onzekerheid en het wachten is nu het ergste. Elke dag wachten op een telefoontje. We kunnen niks plannen, de feestdagen komen eraan, We hebben samen nog een vakantie gepland, Allemaal leuke dingen maar soms heb ik er gewoon helemaal geen zin meer in, en zie ik het echt niet zitten, een half jaar alleen. En sommige dagen denk ik; het moet een keer, dan maar nu. Omdat ik me er nu ook wel een beetje op in heb gesteld. Maar de onzekerheid en het wachten is nu vooral een drama. Fijn om zulk soort verhalen te lezen op deze site!

    • mamametmissie schreef:

      Hoi Elise, wat moet dit een heftige tijd voor jullie zijn. Al dat schakelen. Je wilt het liefs gewoon weten waar je aan toen bent en het dan ook maak gelijk zo snel mogelijk gehad hebben! Als er iets is dat we voor je kunnen doen, je weet ons te vinden!

  1. 15 november 2018

    […] ik even was ingestort( De laatste dagen thuis tot missie )strekte ik mijn rug en ging weer door onder het motto niet aan denken en doorgaan!. Dit werkte […]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.