De eerste oefenweek voor Maud

Dit keer geen blog over een specifiek onderwerp, maar over de eerste week van onze oefening. De oefening, die voor mij ook echt voelt als een oefening. Het voelt als oefenen voor ‘die lange’ in januari.

Zo ver als mogelijk hadden we alles thuis voorbereid op de weken die zouden komen. Helaas werden er het weekend voor vertrek nog een aantal deadlines gesteld m.b.t. het onderzoek en de thesis die ik voor mijn opleiding nog moet maken. Echt helemaal ontspannen ging ik de week dus niet in… Gelukkig was het huis, zover mogelijk, aan kant en waren de boodschappen voor de week ingekocht.

Maandag

3,2,1 GO! Met een daverende kickoff op maandag 0600 uur startte de week. Daan had beloofd Eef nog even wakker te maken en zo zaten we met z’n 3en om 0630 uur aankleed en wel beneden. Niet veel later zwaaiden we Daan uit en ook Luuk werd wakker. Het rennen kon beginnen. Al vroeg bracht ik de kids op het kinderdagverblijf, zodat ik nog snel even thuis aan de slag kon. Het eten, nog een wasje, even een paar mailjes. De uren vlogen voorbij en tijd om naar mijn werk te gaan. Na een heerlijke werkdag snel in de auto om de kindjes weer op te halen. Na het eten hop door naar bed, om 2000 zo goed als klaar. Computer aan en thesis maar. Hoe meer ik las en zag, hoe verder de moed me in de schoenen zakte. Rond 2200 gaf ik op en belandde uitgeput op mijn bed. Als een blok in slaap gevallen.

Dinsdag

Dinsdag vrij, dat betekend in theorie rust. In de praktijk vlieg je de hele dag achter de kinderen aan. Lekker koken in de avond en wel zoveel dat er nog eea de vriezer in kan. Hebben we volgende week nog een keer een makkelijke hap! dit doe ik echt regelmatig. Als ik zou willen eet ik 3 weken uit de vriezer 😉 Ook voor januari ben ik weer van plan een forse voorraad aan te leggen!

Ook heb ik vandaag een behoorlijke knoop doorgehakt. Eén, die onbewust al een aantal weken in mijn maag zat, maar na de deadlines dit weekend voor enorme onrust zorgde. Op mijn opleiding was ik voor de zomervakantie gevraagd een rol te spelen bij het begeleiden van studenten. Hoe en wat zou ik na de vakantie horen. Wat voelde ik me enorm vereerd en wat een vertrouwen gaf dit zeg! Helaas voelde ik ook met elk woord de druk toenemen. Nam ik niet teveel hooi op mijn vork? Deadlines in december waren inmiddels geworden: onderzoek, eindbeoordeling (waarvoor veel werk), beoordeling studenten (waarvoor mogelijk nog meer werk). Ik besloot, tegen al mijn instinct in, nee te zeggen en ditmaal eens mijn verstand te laten spreken. Op het moment dat ik dit ‘officieel’ uitspraak viel er een last van mijn schouders.

Woensdag

Woensdag werkdag, en wat voor één! Vroeg beginnen betekend nog eerder de kinderen weg brengen. Heerlijk bij opa en oma. Ze hebben het daar zo fijn dat ik me geen seconde druk maak over het welzijn van de kleintjes. Ook hebben ze ieder hun eigen plekje en kunnen ze soms ook even slapen in ‘hun eigen kamer’. Meestal ben ik op woensdag zo laat klaar met werk dat ik nog mijn best moet doen om een semi-wakker kind te treffen. Even snel een maaltijd opwarmen, ja ik heb ook nog het geluk altijd aan te mogen schuiven. Binnen 10 mins een goed gevulde maag, kinderen gevoed en gewassen, inladen en wegwezen. In de avond had ik overleg met mijn collega studenten, inmiddels was ik het spoor behoorlijk bijster.

Donderdag

Normaal werk ik donderdag aan mijn scriptie en passen mijn ouders op. Perfect geregeld met hier en daar nog wat marge voor aanpassingen en veranderingen. Die marge verloopt echter snel als pa en ma op vakantie gaan (uiteraard kei dik gegund) en ik moet werken, omdat ik er maandag niet ben. Daar is die schat van een schoonmoeder weer om een half verzuipende Maud te redden. Uiteraard werd ook dit weer een latertjes. Voor het werk gelukkig nog even boodschappen kunnen doen, nadat ik Eef op school bracht. Oja dat. Ik postte er al half over. Breekmoment van de week. In alle chaos van de voorbereidingen vergeten de nieuwsbrief van de peuterspeelzaal te lezen. Ik kwam er dus achter dat ik vergeten was een enveloppe met postzegel mee te geven, zodat de hele klas een brief kon posten. Afgaan als een gieter, door de grond willen zakken, gênant, dit alles samen in één moment. Dit was de druppel. De spanning en drukte zochten zich een weg naar buiten en hadden deze gevonden in het midden van spelende peuters…

Die avond kwam ik weer laat bij mijn schoonouders aan, mijn schoonmoeder bood aan me nog even te helpen thuis. Normaal zeg ik nee, dit aanbod nam ik graag aan. Even samen doorpakken in de avond. Nadat de tas zo goed als ingepakt was moe en soort voldaan naar bed gegaan.

Weekend

Gisteren werd ik in de ochtend opgehaald voor het ‘weekend Texel’. Deze trip staat al maanden gepland, in de planning niet bedacht dat ik hier alleen zou zitten met 2 kinderen. Voor een weekend met kinderen pak je net zoveel in als voor 2 weken weg met kinderen ben ik al achter. Want ja, het kan zon, het kan regen…

As we speak is het zaterdagmiddag en heb ik even een heerlijk momentje voor mezelf. Kindjes op bed, de rest de stad in. Driedubbel suf is wel om te weten dat Daan nu thuis is en verlof heeft voor 24 uur. De buren hoeven hem minder (lang) te missen dan wij… Wij maken er een mooi weekend van en hopen op iets meer structuur en rust in de week die gaat komen.

1 down, 2 to go

Dit vind je misschien ook leuk...

1 reactie

  1. 7 oktober 2018

    […] De eerste oefenweek voor Maud […]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.