Contact

Samen met de jongste zit ik op de bank YouTube te kijken, ja je leest het goed, YouTube.

Ze is een grote fan van Dionne van Leuk of meuk. Ik moet bekennen, haar video’s zijn erg… leuk!

Ninthe (onze jongste),  ziet zo allerlei speelgoed voorbij komen. Dit wordt direct genoteerd op haar verlanglijstje, want……ze is natuurlijk wel bijna jarig (dat duurt nog een maandje of 5, maar je kan er niet vroeg genoeg mee beginnen)

Nu we zo samen, gezellig op de bank zitten, vraag ik me ineens af of ze haar vader niet mist, aangezien hij alleen de weekenden thuis is. Eigenlijk vraagt ze nooit naar hem. Hooguit een keer de vraag of hij vanavond thuiskomt, maar daar blijft het verder bij.

Ik vraag het haar, maar krijg niet echt een duidelijk antwoord. Of in elk geval, ze geeft aan dat ze hem een beetje mist. Ondertussen is ze helemaal verdiept in het filmpje. Wellicht maar beter ook.

Het zet me op de dagen erna echter wel aan het denken. Mijn man en ik appen veel, we zijn geen bellers. Alleen..die appjes ziet zij natuurlijk helemaal niet. Ik heb er helemaal niet zo bij stil gestaan.  Dat betekent dus gewoon dat ze papa voor het laatst hoort en ziet op zondagavond voor ze naar bed gaat, en dan pas op vrijdags weer als hij thuis komt.

Het stomste is, hij is gewoon in Nederland momenteel. Hij zit dan wel op een andere kazerne in opleiding, maar wel gewoon in Nederland en bovendien, hoe makkelijk is het om even te video bellen.

Ik app het hem direct, we moeten hier beter om denken. We hoeven echt niet elke dag aan de telefoon te hangen, maar dit kan echt niet zo.

Ook doordeweeks zou hij onderdeel uit moeten maken van ons gezin. We spreken af om om de dag, aan het begin van de avond, nadat hij gegeten heeft en voordat wij gaan eten, even te bellen. Al is het maar een minuut of 5. Gewoon even contact met elkaar om kort de dag door te nemen. Zo heeft Ninthe even de mogelijkheid om te vertellen hoe het met haar gaat, hoe haar dag was en  hoe het ging op school.

Ik ben wel benieuwd hoe dit bij andere gezinnen gaat. Bij ons schiet het er vaak na verloopt van tijd bij in, maar hé het plan is er.

Het is wel spitsuur tussen 17.00 en 20.00 uur, dan heb ik vaak gewoon even geen tijd om te bellen. Alleen ben ik me er nu van bewust dat we hier tijd voor moeten maken. Niet alleen voor Ninthe, maar ook voor ons zelf.

Papa is dan wel de hele week de deur uit, maar nog zeker gewoon onderdeel van ons gezin (gelukkig). Bellen zal niet altijd lukken, tijdens oefeningen en uitzendingen kan dat natuurlijk niet.

In de ‘gewone’ kazerne weken kan het echter prima, dus van die gelegenheid moeten we gewoon gebruik maken. Ik ben benieuwd of en hoe het werkt.

Afgelopen week was het weer tijd voor de jaarlijkse groepsvoorstelling van Ninthe haar klas. Al weken had ze het er over. Hoe iets wat hooguit twintig minuten duurt, zo’n impact kan hebben.

Alleen kon haar papa er uitgerekend die dag niet bij zijn. Vaak is hij wel iets eerder vrij op vrijdag maar deze vrijdag was dat echt niet het geval.

Toen hij het mij via de app vertelde, wilde ik het haar eerst zelf vertellen, maar toen bedacht ik me onze ‘contact’- afspraak. Vertel het haar zelf maar!

Via videobellen kon hij haar zeggen dat hij er niet bij kon zijn, dus kon hij ook zelf haar reactie zien. Die reactie was heftig, heel heftig. Haar teleurstelling was ontzettend groot en ze ging heel hard huilen. Niet leuk voor haar, maar ook niet voor papa om haar zo te zien. Het raakte hem tot op zijn bot om haar zo te zien huilen en haar niet even vast te kunnen houden.

En hoewel we eigenlijk niet mogen klagen, papa was bij de 3 zwemdiploma’s en al haar verjaardagen ( Dat is puur mazzel, daar zijn we ons echt van bewust), zullen dit soort dingen ook voorbij blijven komen in ons leven.

Momenten, voor een kind belangrijke momenten, waar hij niet bij kan zijn. Soms net als andere werkende ouders, soms ook net even anders.

Zo blijft het zoeken naar de beste manieren om hier mee om te gaan. Zo vinden wij het wiel uit wat het beste bij ons gezin past. Waarschijnlijk hetzelfde wiel als het wiel wat zoveel gezinnen al uitgevonden hebben, en wat zoveel gezinnen nog uit zullen moeten gaan vinden.

Soms zou een handleiding zo handig zijn….

Dit vind je misschien ook leuk...

1 reactie

  1. Karin schreef:

    Wij video bellen eigenlijk heel spontaan, als ik zit te appen met hem en de kinderen zijn thuis en ze zijn aant knutselen of op de iPad aant kijken, zetten we FaceTime oid spontaan aan, ook wel eens tijdens het eten! Zo is hij er een beetje bij. Zo voelt het niet verplicht. Mijn zoon (8) appt zelf ook wel eens met z’n vader via mijn telefoon. Voor hem wel fijn 🙂
    En heftig haar reactie… helaas horen die dingen er ook bij…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.