Alleen met de feestdagen

Dit jaar is Sander op uitzending met de feestdagen. We hopen dat hij eind januari weer thuis komt, maar dat blijft natuurlijk afwachten bij defensie. Niks is zeker tot ze in het vliegtuig zitten. 

 

Ik weet niet goed wat ik lastiger vind, dat we niet samen zijn met de feestdagen of dat iedereen mij daar continu aan denkt te moeten herinneren. Als mensen vragen wanneer hij weer thuis komt wordt bijna altijd direct geroepen dat ik dan alleen ben met de feestdagen, alsof dit nog niet in mij was opgekomen! 

 

Ik probeer mij er heel erg overheen te zetten dat we dit jaar niet samen zullen zijn. Ik vertel mijzelf steeds dat het maar een dag als alle andere is, en dat wij de emotionele lading van de dagen er zelf aan hebben gehangen. Ik vier straks wel kerst in januari! Maar ergens kruipt dan toch stiekem de gedachten in mijn achterhoofd dat ik het helemaal niet zo oké vind als dat je tegen iedereen zegt. Het warme van de feestdagen is er af. 

 

En natuurlijk staat overal de deur voor mij open, ik heb een grote kring aan lieve vrienden en familie die mij allemaal uitnodigen om aan te sluiten bij kerstborrels, diners en feestjes. Maar het aller liefst wil ik op de bank kruipen met warme chocolademelk met slagroom en tegen mijn grote liefde aankruipen.  

 

All you need is love voelt dit jaar denk ik ook meer als een pijnlijke reminder aan mijn eigen alleen zijn, dan dat ik kan meegenieten van herenigde gezinnen. Ik merk dat ik gewoon ontzettend gevoelig ben voor deze themas en vermijd ze dan ook liever. Misschien dat ik het dit jaar toch maar even over sla. Maar ach, misschien laat ik mij dan ook wel weer verleiden tot een avondje meehuilen voor de buis.  

 

Be brave, you are not alone!

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.